Trainingsevaluatie: De Noordlaarderbokaal met de dames van het Tinkerplein!

Wát een leuke dag was het afgelopen zaterdag met de Noordlaarderbokaal zeg! We zagen er alleen al fabulous uit natuurlijk met onze mooie stalshirtjes 😀 . Twee stalgenootjes reden in de ochtend ook dressuur, dus die hebben we eerst aangemoedigd voor een ander stalgenootje en ik onze pony’s op gingen halen voor het springen ’s middags. Door de drukte was de voorbereiding niet optimaal geweest, dat heeft gelukkig geen invloed gehad op hoe het ging tijdens de wedstrijd, dat ging superrr!

Op woensdag hebben we toch nog een keertje gesprongen als voorbereiding. Dat ging matig, Janine voelde wat mat aan, weinig looplust. Heb het dus maar kort gehouden wat het springen betrof. Dressuurmatig was ze wel fijn, los en goed aan de hulpen. Het landen op het goede been was weer een beetje lastiger, waarschijnlijk voornamelijk door mijn toedoen 😉 . Op vrijdag toch paardlief maar gewassen, nog een flink karwei met zo’n smeerpoets 😀 .

Zaterdagochtend had ik wel een beetje kriebels, maar ik had er wel zin in. Het inrijden was op gras, het parcours zelf in een buitenbak. Het losrijterrein was gelukkig wel groot dus op zich wel oké om zonder noppen te gaan springen.  Janine was op zich rustig, tot we gingen inspringen. Toen veranderde ze in een raket 😀 . Ik had enorm veel moeite om de remweg wat te beperken en dat werd ook niet minder. Zelf raakte ik daar ook een beetje gestrest van dus leek het me beter om haar op een andere manier aan het werk te zetten zodat ze straks in ieder geval los genoeg zou zijn.

Die aanpak werkte echt super en ik kon de overtollige energie mooi gebruiken voor wat zwaardere dressuurmatige oefeningen. En toen was het zover! Weer ons eerste springparcours sinds 2012. Ik hoopte maar dat we alle bochten zouden halen 😛 . De jury wenste ons sterkte na het groeten, ik zei dat ik hoopte dat succes voldoende was 😛 .

Het parcours ging erg goed, hoewel ze niet overal op het goede been landen (baasje lette niet op) en we soms te hard door de bocht gingen, raakten we in de verste verte geen balk aan en waren we zo foutloos rond gekomen! Helemaal blij en een beetje buiten adem mocht ik me toen gaan voorbereiden op de barrage. Ja ja, mijn eerste barrage ooit! Janine was zeker enthousiast genoeg voor nog een rondje en ik dacht eens na over wat ik anders zou kunnen doen.

Punt één was het zitten uiteraard, dat was ik nu na hindernis 1 alweer vergeten…En punt twee het sturen met twee handen om een krappe wending door te sturen ( in dit geval zodat we niet uit de bocht zouden vliegen). Harder rijden was geen optie, dan zouden we het risico lopen dat ze te vlak zou gaan springen en ook dat ze noodsprongen zou maken op het moment dat ze niet uit kwam. Uiteraard is het niet gelijk gelukt om alle verbeterpunten aan te pakken, maar ik heb mezelf in ieder geval een aantal keer opgedragen om te gaan zítten en de krappe bocht ging nu een stuk beter. Mijn kanonnetje sprong weer voortreffelijk zeg, wát een braaf dier! Ze was ook totaal niet onder de indruk van het publiek of de entourage (voor Noordlaarder begrippen dan hè, het was geen Jumping Amsterdam) maar puur gefocust op de taak.

Om onze klasse te winnen waren we niet snel genoeg, maar who cares met twee mooie foutloze rondjes met goede controle?! Volgend jaar kunnen we wel een klasse of twee hoger springen denk ik, maar voor nu was dit precies het vertrouwensrondje wat we nodig hadden! Het was ook een superleuke dag met alle mensen van stal! Nu deden we met z’n vieren mee, volgende jaar zijn het er waarschijnlijk twee keer zoveel en winnen we alle prijzen die er zijn 😛 .

Advertenties